216همچنين مؤمنين نيز از شفيعان روز قيامت به شمار مىآيند، زيرا خداوند تعالى خبر داد كه مؤمنين نيز در روز قيامت ملحق به شهداء مىشوند. وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللّٰهِ وَ رُسُلِهِ أُولٰئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَدٰاءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ . (حديد: 19)
حديثى از رسول اكرم (ص) در اين باره روايت شده است: بدين عبارت: « الشفعاء خمسة، القرآن والرحم و الامانة و نبيكم و اهل بيت نبيكم » 1 و نيز از ايشان نقل شده است كه فرمودند: « لا شفيع أنجح من التوبة ». 2
فلسفه شفاعت و آثار تربيتى آن
يكى از آثار مثبت شفاعت، مبارزه با روح يأس و نااميدى است چراكه اعتقاد به شفاعت موجب مىشود كه فرد گنهكار بتواند در مقام جبران خطاهاى گذشته برآيد.
اگر انسان يكسره در خوف بود و راه اميد به كمال و فوز به درجات عاليه بر او بسته بود، هلاك و نابود مىشد و حتى قادر نبود براى رسيدن به كمال قدمى به جلو بردارد و اگر پيوسته در حالت اميد و رجاء به سر مىبرد، اين امر او را از حركت به سوى كمال باز مىداشت. ولى توأم بودن بيم و اميد انسان را از جاى خود حركت مىدهد و به سوى كمال پيش مىبرد.
همچنين بايد توجه داشت كه بر اساس آموزههاى دينى هيچكس نبايد بهطور قطع خود را مشمول شفاعت يا بىنصيب از آن بداند.
از اين رو، اعتقاد به شفاعت نه تنها مايه جرئت و سرسختى با خدا نمىشود بلكه مىتواند از يك انسان گناهكار فردى پاك و صالح بسازد. البته اين امر منوط به اين است كه شخص در مقام توبه و جبران خطاهاى گذشته برآيد. 3