203بهطور كلى نفى مىكنند و دستهاى فقط شفاعت كافران و بتپرستان را مردود مىدانند. ب. آيات مثبت شفاعت خداى متعال؛ ج. آيات نافى همراه با استثنا به اذن خدا و امثال آن.
4. آيات همراه با استثنا بر خلاف ادعاى المنار مثبت شفاعت به اذن خدا براى برخى از انسانها مىباشد كه مورد رضايت خداى متعال هستند، و راه جمع بين اين آيات و آياتى كه بهطور مطلق شفاعت را نفى مىكنند حمل آيات مطلق بر شفاعت بدون اذن خداى متعال است.
5. آيات نافى فايده شفاعت به سه دسته تقسيم مىشوند: الف. آياتى كه به صورت مطلق فايده شفاعت را نفى مىكنند؛ ب. آياتى كه همراه با استثنا نفع شفاعت را نفى مىكنند؛ ج. آياتى كه ثمربخشى شفاعت براى كافران را نفى مىكنند. اين دسته مثبت نفع شفاعت برخى براى برخى ديگر به اذن الهى و با شرايطى خاص است و شفاعت به غير اذن الهى را نفى مىكند. برخى از آيات دسته دوم در عين نفى نفع شفاعت از كافران، با توجه به قواعد ادبيات عرب، وجود شفاعت براى برخى را اثبات مىكنند.
6. شفاعت قانونى حاكم بر قوانين مجازات مجرمان است كه خود خداى متعال مقرر كرده است. بنابراين، شفاعت نفى مولويت خداوند و عبوديت شفيع نيست، بلكه شفيع ويژگىهاى خداى متعال يا خود يا كسى را كه مىخواهد برايش شفاعت كند واسطه قرار مىدهد تا خداوند بر وى ببخشايد يا مقامش را فراتر برد.
7. در برخى از آيات قرآن درباره اسباب و علل طبيعى نيز شفاعت به كار رفته است. بنابراين، از آيات قرآن دو نوع شفاعت استفاده مىشود: الف. شفاعت تشريعى كه به معناى شفاعت در مرحله مجازات است؛ ب. شفاعت تكوينى كه به معناى شفاعت و وساطت اسباب و علل براى رسيدن فيض خداى متعال به مسببات است.