103هستند ولى مجرم به شمار مىآيند 1، 2. بنابراين مؤمنينى كه داراى عمل صالح
نيستند
گرچه دين حق دارند ولى شايسته جهنم هستند مگر آنكه شفاعتى شامل حال آنها شود و به بركت ايمان و اعتقاد از آتش نجات يابند.
اما آيا همه اصحاب يمين مشمول شفاعت مىشوند؟ علامه طباطبايى در اين باره اظهار مىدارد كه اصحاب يمين كسانىاند كه از شفاعت بهرهمند مىشوند. آنهايى كه از نظر دين و اعتقادات مرضى خدا هستند، خواه اعمالشان نيز مورد پسند خدا باشد و يا نه، اگر اصحاب يمين مرتكب گناه صغيره شده باشند، بدون نياز به شفاعت خدا آنها را مىآمرزد ولى اگر برخى از اصحاب يمين گناه كبيره كرده باشند و اين گناهان قبل از قيامت با توبه و حسنات ديگر از بين نرفته باشد شفاعت آن گناهان را مرتفع مىنمايد. 3 لذا مىتوان گفت در صورتى كه اصحاب يمين تا روز قيامت هنوز در گروى اعمال خود باشند در قيامت دير يا زود مشمول شفاعت مىشوند. به نظر برخى از بزرگان تمام كسانى كه به خدا ايمان داشته و با رسول اكرم (ص) و اهلبيت عليهم السلام او دشمنى نداشته باشند مشمول شفاعت مىشوند. البته برخى افراد به خاطر سوابق نيكشان زودتر از اين رحمت الهى بهرهمند مىشوند و برخى ديرتر. ولى سرانجام دريچه رحمت الهى بر آنان گشوده مىشود. 4
اما با اينحال تعاليم دينى گاه موانعى را برمىشمارد كه براى هميشه فرد را از شفاعت محروم مىسازد. چنانچه مؤمنين و پيامبر هرگز حق آمرزشخواهى و استغفار براى مشركين را ندارند (توبه: 113) و گاه هم با شدت مىفرمايد اگر شما بر فرض براى كفار و منافقين هفتاد بار آمرزش بخواهيد خدا آنها را