92زائر در زيارت، خدا را سپاس مىگويد كه او را از نعمت انبيا و اوصيا بهرهمند ساخته و با تعليم و هدايت اين بندگان صالح و انسانهاى برگزيده از شرك و بتپرستى و گمراهى نجات و به توحيد خالص هدايت كرده است. به طور نمونه حال زائر را نزد قبر رسول الله (ص) در نظر بگيريد. او به اين بقعۀ نور و رحمت و هدايت نگاه مىكند بقعهاى كه جسد اشرف پيامبران الهى را در برگرفته و خاك پاكش جسم شريف رسول الله را در بر دارد، بقعهاى كه يادآورندۀ پيامبر و ذكر ركوع، سجود، تسبيح و تكبير رسول الله است. بقعهاى كه يادآورندۀ پيامبر و ذكر سجدهاش و عروج روحش و تسبيح ملائكه است. بقعهاى كه مهبط وحى است و مزار اولياست و هر صبح و شام ملائكه به زيارت حضرتش مىآيند و بر او سلام مىكنند. زائر در اين مكان روحانى و ملكوتى وارد مىشود و به مراد و معشوقش مىرسد و با اين لقا و حضور، دل و جان را صفا داده و از منبع فيض الهى شراب طهور نوشيده (وَ سَقٰاهُمْ رَبُّهُمْ شَرٰاباً طَهُوراً) 1و در اولين سخنش سلام بر رسولخدا مىدهد و با اعتقاد به استجابت دعايش، از خداوند طلب توبه و مغفرت مىكند و پيامبر را براى قبول توبه و طلب رحمت الهى شفيع قرار مىدهد وآيه شريفۀ: (وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً) 2را تلاوت مىكند و بدين سان زائر با زيارت، رابطۀ خود را با خدا و رسولخدا بيشتر برقرار كرده و با توبه و استغفار پيوند جاودانى عبوديت و بندگى با حضرت حق مىبندد.