55با وجود ديدگاه منسوب به ابن تيميه، سخن ايشان در كتاب «الرد على الاخنائى» ديدگاه ياد شده را رد مىكند و حتى مقدسى تصريح نموده كه وى به زيارت پيامبر (ص) معتقد بوده و براى زيارت پيامبر (ص) آدابى همچون غسل، ورود به مسجد النبى با پاى راست و خواندن اذكار و ادعيهاى بيان داشته است. 1
محمد بن عبدالوهاب نيز با وجود آنكه معتقد است كه فقط بار سفر بستن به قصد زيارت مسجد نبوى و نماز خواندن در آن مجاز است به مستحب بودن زيارت رسولخدا (ص) باور دارد. 2
از همينروى است كه برخى از فقهاى اهلسنت 3 تصريح نمودهاند كه نماز زائر در اين سفر مستحبى به اتفاق ائمه مسلمين، شكسته و قصر است و هيچ كس به عدم قصر نماز در اين سفر باور ندارد و هيچ كس سفر به اين مسجد را منع نكرده هر چند كه مسافر به سوى مسجد رسولخدا (ص) ، قبر ايشان را زيارت مىكند، بلكه اين كار بزرگترين عمل صالح تلقى مىشود، ازطرفى با توجه به آنكه زيارت قبر رسولخدا (ص) و نماز خواندن در مسجد به يكديگر مرتبط بوده و قابل انفكاك از هم نيستند، اختلاف در نوع سوم زيارت بى معنى بوده و نزاع از بين رفته و به جواز زيارت پيامبر (ص) به هر شكل حكم مىشود.
از نكات قابل توجه در مورد زيارت در فقه اهل سنت آنكه 4 علاوه بر