105شد تا اين كه در اوائل قرن سيزدهم، محمد بن عبدالوهاب از سرزمين حجاز حرفهاى فراموش شده ابنتيميه را تكرار كرد و پيروانى چند يافت كه به «وهابىها» شهرت يافته، حاكمان حجاز نيز از آنها حمايت كردند و جز خود، همه مسلمانان را مشرك و گمراه مىدانند!
يكى از مطالب عمده ابنتيميه و وهابىها اين است كه آنها سفر براى زيارت قبور، حتى زيارت قبر پيامبر اسلام را، نامشروع بلكه مساوى با شرك مىدانند.
ابن تيميه مىگويد:
«در صحيح بخارى و صحيح مسلم نقل شده كه پيامبر فرمود: «لا تشدّ الرحال الا إلى ثلاثة؛ المسجدالحرام و المسجدالأقصى و مسجدى هذا»؛ «بار سفر بسته نشود مگر براى سه جا: مسجدالحرام، مسجدالأقصى و اين مسجد من».
اگر كسى براى سفر به قبر حضرت ابراهيم و يا قبر پيامبر اسلام نذر كند، وفا به اين نذر واجب نيست؛ زيرا از سفر كردن به اين محلها نهى شده است. 1
همچنين ابنتيميه در منهاج السنه با وارد ساختن تهمتهاى ناروا به شيعه، از اين كه شيعيان قبر پيامبر و اولياى خدا را زيارت مىكنند، آنها را به يهود و نصارى تشبيه مىكند و حتى شيعه را به خاطر اين عمل، مشرك مىداند و جالب اين كه به صورت «اِنْ قيلِ» از خود مىپرسد كه تنها شيعه به زيارت قبور نمىرود بلكه بسيارى از اهل سنت هم چنين مىكنند، پس چرا فقط شيعه را متهم مىكنى؟ پاسخ مىدهد: