243 ديگران هم مزاحمت و حواس پرتى مى‌آورد... حتى نه حرف‌هاى عادى، بلكه زيارت‌نامه را هم بلند بلند خواندن، به نحوى كه تمركز روحى و حضور قلب ديگران را به‌هم بزند، مناسب نيست. آنچه در اين اماكن، مطلوب است، آرامش و فضاى آرام است تا براى پيدايش حضور قلب و روح عبادت و زيارت، مؤثر باشد. سر و صداهاى بسيار يا صلوات و زيارت بلند، مخل اين حالت است و رشته پيوند و اتصال زائران ديگر را از هم مى‌گسلد. ¹

وانهادن سخنان لغو و ناشايست

يكى از آداب زيارت معصومين عليهم السلام پرهيز از سخنان بيهوده و ناشايست است.

شيخ عباس قمى رحمه الله مى‌نويسد:

مرحوم شيخ رحمه الله فرمود: «از آداب زيارت معصوم عليه السلام ، ترك نمودن سخنان ناشايسته و كلمات لغو و بيهوده و صحبت‌هاى دنيوى است كه اين‌گونه از سخنان، هميشه و در همه جا ناشايست و مورد مذمت و مانع رزق و روزى و سبب قساوت قلب است، به‌ويژه در كنار اين بقعه‌هاى مطهره كه خداوند از بزرگى مقامش و جلالت شأنش اين‌گونه خبر داده است: (فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ)؛ «در خانه‌هايى كه خدا رخصت داده كه [قدر و منزلت آن] رفعت يابد و نامش در آنها ياد شود». ²(نور:36)

در حقيقت هدف از زيارت، بهره‌بردن از فيض‌هاى معنوى است و پرداختن به سخنان و كارهاى لغو، مانع از آن فيض‌ها مى‌شود و چه‌بسا اوقات كسى داخل حرم‌ها، به‌چنين حرف‌ها و كارهايى سپرى مى‌شود و از مائده معنوى گشوده‌شده در آن ضيافت‌خانه‌هاى آسمانى، بى‌بهره مى‌ماند.