230 تأمل كند، انديشه ورزد و اعمالش را آگاهانه و از روى تأمل انجام دهد. چنين توصيهاى در واقع به زائر مىآموزد كه زيارتش از روى بصيرت باشد و در نتيجه از زيارتى كه زائر از حكمت و ثمرههاى آن و مقام مزور آگاهى ندارد، پرهيز كند.
بنابراين زيارت مىتواند در آموزش توقف و تأمل در كارها و انجام امور از سر آگاهى و بصيرت، نقش داشته باشد؛ چراكه وقتى زائر براثر پيروى از دستور ياد شده، زيارتش را با تأمل و انديشهورزى انجام مىدهد، بهطور ناخودآگاه، اين ويژگىها را در كارهاى ديگرش نيز سرايت داده، سعى مىكند ديگر كارهايش را نيز با آگاهى و انديشهورزى و تأمل همراه نمايد.
آداب جوارحى (ظاهرى)
چنانكه پيشتر اشاره شد، آداب جوارحى، گونهاى ديگر از آداب زيارت امامان معصوم عليهم السلام است. در اين بخش به اين آداب، كه با اعضا و جوارح زائر انجام مىشود، اشاره خواهيم كرد.
صد مرتبه الله اكبر گفتن 1
درباره حكمت اين ادب زيارتى، چنانكه پيشتر اشاره شد، به نقل از شيخ عباس قمى آمده است:
شايد وجه تكبيرات اين باشد كه اكثر طباع (طبعها) مايل به غلو هستند، [لذا دستور داده شد كه پيش از زيارت، صدبار تكبير گفته شود تا] مبادا از عبارت امثال اين زيارت (جامعه) [زائران] به غلو افتند، يا از بزرگى حق سبحانه غافل شوند. 2