229 زيارت آقا رفتيد و سلام كرديد، آيا جواب سلامتان را گرفتيد يا نه»؟ مىگويند: «اى پيرمرد! اين چه حرفى است كه مىزنى؟ مگر آقا زنده است كه جواب سلام ما را بدهد»؟ پيرمرد مىگويد: «امام زنده و مرده ندارد، ما را مىبيند و سخنان ما را مىشنود. زيارت كه يك طرفه نمىشود». آنان مىگويند: «تو مىتوانى جواب سلام آقا را دريافت كنى»؟ مىگويد: «بله» و از همانجا رو به سمت مشهد مىنمايد و مىگويد: «السلام عليك يا امام هشتم» و همه به صراحت مىشنوند كه آن پيرمرد با نام خطاب مىشود كه «و عليكم السلام آقاى فلان» و بدين ترتيب، همگى خجالت كشيده، از رفتارشان با پيرمرد، پشيمان شده و عذرخواهى مىكنند. 1
توقف و تأمل
در روايتى از امام هادى عليه السلام درباره زيارت،دستور داده شده است كه زائر، در چند موضع توقف كند:
اذا سِرتَ الَي الباب فَقِف واشهَد الشهادَتَين وَ انتَ عَلى غُسلٍ فاذا دَخَلتَ و رأيتَ القَبرَ فَقِف و... ثُمَّ قِف...
هنگامى كه به در [حرم] رسيدى پس توقف كن و شهادتين را بگو درحالىكه غسل كردهاى. پس وقتى داخل شدى و چشمت به قبر افتاد، پس توقف كن و... سپس توقف كن 2...
بهنظر مىرسد واژه توقف (فَقِف) كه در اين روايت شريف آمده است، بيش از آنكه ناظر به توقف ظاهرى باشد، به توقف باطنى، كه همان تأمل و تفكر است، اشاره دارد؛ بدين معنا كه از زائر خواسته شده است، در كارى (زيارت) كه انجام مىدهد توقف و