171 كسل و خسته مىشد، چند روزى براى زيارت ائمه عليه السلام به كربلا و كاظمين و سامرا مىرفت. ايشان مىفرمود: «در حرم داد نزنند و سر و صدا راه نياندازند؛ حتى براى صلوات فرستادن. اگر بدانيد چه بزرگان و ملائكهاى در حرمها هستند كه اذيت مىشوند، چنين نمىكنيد». 1
فرزند آيتالله العظمى بهجت درباره اهتمام پدر به زيارت حرم رضوى مىگويد:
آيتالله بهجت هنگام تشرف به مشهد مقدس،هر روز به زيارت مىرفتند. ايشان هر روز به حرم مشرف مىشدند، مدتها ايستاده مشغول بودند. حتى به ديوار هم تكيه نمىدادند. همان وسط مقابل ضريح مشغول زيارت مىشدند، بهطورى كه تمام اطرافيانش حتى جوانها هم از خستگى روى زمين مىنشستند. خود ما هم از پا مىافتاديم، اما ايشان همچنان ايستاده بود.
كارشان كه تمام مىشد، مىرفتند يك گوشهاى و بقيه اعمال را انجام مىدادند. شايد يك ساعت و خردهاى مىايستادند. بعد كه ايشان سنشان بالا رفت، يك مقدار با تكيه به عصا ايستاده مشغول بودند و بعدها حدود سال 75 بود كه زانوهايشان آب آورد و ديگر يك خرده مشكل شد.
ايشان هميشه يكى دو ساعت قبل از فجر مشغول عبادت و مناجات و استغفار مىشدند و در حال وضو بودند تا اينكه نماز و نوافل و نماز شب و نوافل صبح و همه اينها را مىخواندند و براى نماز صبح به مسجد مىرفتند و بعد از نماز به حرم مشرف مىشدند. در راه حرم هم مشغول ادعيه بودند. به حرم كه مىرسيدند، تازه يكى دو ساعت مىماندند. مجموع برنامه ايشان پنج الى شش ساعت بود. ولى در بعضى روزهاى خاص مثل روزهاى پنجشنبه و جمعه بيشتر هم مىشد. البته اين اواخر كه روزهاى جمعه ديگر حرم شلوغ مىشد، يك خرده خلوت مىكردند براى ديگران و