117 زمان حياتش به ديدنش تبرك جسته مىشد، بعد از مرگش نيز به زيارتش تبرك جسته مىشود و مسافرت كردن بهسوى آنها براى همين مقصود، جايز است و فرموده رسول خدا: «مسافرت جز براى سه مسجد: مسجدالحرام، مسجدالنبى و مسجدالاقصى نبايد صورت بگيرد»، با اينها كه گفته شد؛ مخالف نيست و آنها را غير جايز نمىشمارد؛ زيرا اين حديث مربوط به نامطلوب بودن مسافرت بهسوى مساجد ديگر است كه با هم يكسانند، نه زيارت قبور انبيا و اوليا و علما. اينها اگرچه در اصل فضيلت با هم يكسانند، اما به حسب اختلاف درجاتشان در نزد خدا، تفاوت عظيمى با يكديگر دارند و خدا داناتر است». 1
«حافظ ابوزرعه عراقى» در كتاب «طرح التثريب» مىنويسد:
پدرم (حافظ بزرگ، ولىالله عراقى) نقل مىكرد و مىگفت: در سفر به شهر «الخليل» با شيخ زينالدين عبدالرحيم بنرجب حنبلى، همسفر بودم. وقتى شيخ زينالدين به شهر نزديك شد، «گفت: من نيت نماز در مسجد الخليل كردم». وى اين عمل را بدين جهت انجام داد كه از سفر به قصد زيارت ابراهيم خليل، بنا به شيوه ابنتيميه رئيس حنبلىها، پرهيز كند.
پدرم گويد: من نيت زيارت قبر حضرت ابراهيم خليل عليه السلام را نمودم و سپس به شيخ زينالدين گفتم: تو با پيامبر مخالفت كردى؛ زيرا حضرت فرمودند: «جز سه مسجد، براى مساجد ديگر بار سفر نبنديد» و تو اكنون به مسجد چهارمى بار سفر بستهاى. ولى من از رسول خدا (ص) پيروى كردم؛ زيرا مىفرمايند: «به زيارت اهل قبور برويد». آيا منظور پيامبر اين بود كه به زيارت همه قبور برويد، فقط به زيارت قبور پيامبران نرويد؟!
او مىگويد: شيخ زينالدين بهت زده شد. 2