107تقدير اين امور و شروط سه گانه، منحصر به زمان حيات رسول اكرم (ص) نبوده، بعد از وفات آن حضرت نيز جريان خواهد داشت و آيه شريفه، اگرچه اشاره به امت‌هايى دارد كه در زمان حيات آن حضرت، حضور ايشان مى‌رفتند، اما - به اصطلاح، مورد مخصِّص نبوده - براساس قاعده «عموم العلّه»، شامل همه كسانى خواهد شد كه اين امور سه گانه در آنها رُخ دهد؛ حال، چه در زمان حيات آن بزرگوار باشد و چه پس از وفات آن حضرت. و به همين دليل، علما از اين آيه شريفه، استفاده عموم (چه در زمان حيات و چه در زمان وفات) نموده، فتوا داده‌اند كه اين آيه شريفه درباره كسانى است كه نزد رسول خدا (ص) بروند و استغفار كنند و آن حضرت برايشان استغفار كند، چه زمان حيات آن حضرت و چه پس از رحلت آن حضرت. بنابراين مستحب است كه كسى كه نزد قبر آن بزرگوار مى‌رود، اين آيه شريفه را بخواند، در حالى كه استغفار مى‌كند. ¹

ب) سنت

ابن‌حجر مكى در ادامه بيان دلايل فقهى استحباب و مشروعيت زيارت قبر حضرت رسول (ص) ، به سنت (روايات وارده از رسول خدا (ص) در توصيه به زيارت قبر شريف خويش) تمسك جسته، در اين‌باره روايات فراوانى از آن حضرت مى‌آورد كه تنها به سه مورد بسنده مى‌كنيم:

مَنْ حَجَّ فَزارَ قَبْري بَعْدَ مَوْتي كانَ كَمَنْ زارني فِي حَياتي وَ صَحِبَني. ²

كسى كه حج به‌جاى آورد، پس قبر مرا پس از وفاتم زيارت كند، مانند كسى است كه در زمان حيات من، زيارتم نموده و با من هم‌نشين شده است.

مَنْ اتَي المَدينَةَ زائراً الَي وَجَبَتْ لَه شَفاعَتى يوْمَ القِيامَةِ و مَنْ ماتَ في احَدِ الحَرَمَينِ يُبْعَثْ آمِناً. ³