105دانسته مىشود كه اين عمل (زيارت قبور) درباره مؤمنان، جايز و مستحب است. بلكه سيره مسلمانان و رفتار رسول خدا (ص) نيز بر زيارت قبور بوده است؛ چراكه اگر سيره رسول خدا (ص) چنين نبود و آن حضرت كنار قبور مؤمنان و مسلمانان حاضر نمىشد، نهى خداوند از آن حضرت درباره حضور سر قبر منافقان، صورت درستى پيدا نمىكرد؛ چنانكه خداوند در اينباره مىفرمايد:
(وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ فٰاسِقُونَ) (توبه: 84)
و هرگز بر هيچ مردهاى از آنان نماز مگزار و بر سر قبرش نايست؛ چراكه آنان به خدا و پيامبر او كافر شدند و در حال فسق مردند.
از اين سخن خداوند كه مىفرمايد: (وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ) استفاده مىشود كه غيرمنافق، سزاوار است كه در كنار قبرش حاضر شويم؛ و بسى آشكار است كه مقصود از وقوف بر قبر و حضور كنار مزار، صِرف وقوف و حضور نيست... بلكه مراد، وقوف به انگيزه بزرگداشت صاحب قبر و استغفار از براى اوست. 1
گفتار دوم: ديدگاه فقهى اهل تسنن درباره زيارت قبر حضرت رسول (ص) و زيارت اهل قبور
زيارت قبر حضرت رسول (ص)
چنانكه از فتاواى فقهاى اهلسنت استفاده مىشود، زيارت قبر حضرت رسول (ص) عملى است مستحب و داراى پاداش فراوان. بسيارى از فقهاى اهلسنت براى استحباب زيارت قبر حضرت