469 است ارزش و قدر واسطه را بدانيد و حق آن را ادا كنيد. اما از او گذر كنيد و به سوى كسى حركت كنيد كه واسطه را آفريده است، و قدرت اصلى را فقط از آن خدا بدانيد؛ چراكه پروردگار هر مخلوقى، تنها آفرينندة اوست. همه واسطه‌ها نيز نشانه‌هايى‌اند كه به‌واسطه آنها به مطلوب مى‌رسيم. بنابراين جايز نيست كه انسان ميان حقوق واسطه و حقوق خالق واسطه، خلط كند. هرچند ممكن است ميان واسطه و خالق واسطه، نقاط مشتركى وجود داشته باشد، اما نقاط افتراق و تمايز نيز وجود دارد. در واقع، سود يا زيان خالق واسطه، مطلق است. اوست كه غفار، رحمان و رحيم است. اما سود و زيان واسطه، مقيّد و محدود است. مغفرت، رحمانيت و رحيميت به‌طور استقلالى از او خواسته نمى‌شود. بلكه از طريق توجه به درگاه خداوند از آنان طلب آمرزش و رحمت مى‌شود. گويى انسان بگويد: اى رسول خدا! از خدا بخواه برايم رحمت نازل كند و از خداوند بخواه مرا بيامرزد؛ زيرا خداوند مى‌فرمايد: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً . 1
روايت شده است وقتى عصب پاى ابن‌عمر گرفت، عبدالرحمان‌بن سعد به او گفت: «محبوب‌ترين انسان‌ها را نسبت به خود صدا بزن». او گفت: »اى محمد!». در اين هنگام پايش شفا يافت و به حركت درآمد؛ گويى عقال را از پاى شتر باز كرده باشند. همچنين روايت شده كه شعار مسلمانان در نبرد يمامه، «وامحمداه» بوده است.