375 به‌واسطه آن مكان بركت برگيرد و در آنجا به ذكر خداوند بپردازد؛ زيرا وى فضيلت اين مكان را مى‌دانسته است؛ حال يا جاى دقيق سرحه را مى‌دانسته يا نمى‌دانسته است و به دليل اينكه سرحه‌اى در اين نقطه نبوده، گمان كرده كه اين سرحه، همان است كه پيامبران زير سايه آن متولد شده‌اند، يا حتى ممكن است وى اميد داشته، كه عمران انصارى بداند دقيقاً كدام سرحه است كه مبارك است. ¹

علامه زرقانى نيز در شرح الموطأ ²، مى‌نويسد: «اين روايت، بيانگر جواز تبرك جستن به اماكن متعلق به پيامبران است».

نهم: عمر مى‌گويد: از پيامبر شنيدم در وادى عقيق مى‌فرمود: «امشب پيكى از سوى پروردگار نزد من آمد و گفت كه در اين وادى مبارك نماز بخوان و بگو كه ثواب يك عمره دارد». ³

ابن‌ابى جمره در بهجة النفوس ⁴، مى‌نويسد:

اين روايت نشانگر اين است كه ما بايد درباره اماكن و زمان‌هاى مبارك، تعبد داشته باشيم و مبارك بودن آنها را بپذيريم؛ چراكه در اين روايت مى‌فرمايد: «در اين وادى مبارك نماز بخوان». پس براى بركت اين مكان بوده، كه دستور نماز خواندن در آن داده شده است؛ چنان‌كه خداوند درباره ماه‌هاى حرام نيز مى‌فرمايد: فَلاٰ تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ . ⁵