353معناى اين روايت، با حديث قبلى كه از ابوجحيفه نقل شد، يكسان است. بخارى در كتاب «الصلاة» و در باب «الصلاة الى العنزة» و نيز باب «السيرة بمكة» و همچنين باب «مايذكر فى الشيب»، از كتاب اللباس از اسرائيل از عثمانبن عبداللهبن موهب، خادم آلطلحه نقل مىكند كه گفت:
خانوادهام مرا با ظرف آبى نزد امسلمه، همسر پيامبر فرستادند. اسرائيل، از ظرفى كه موهاى پيامبر در آن نگهدارى مىشد، به اندازه سه انگشت، مو برداشت. وقتى فردى چشمزخم مىخورد يا دچار بيمارى مىشد، «حنادانى» 1 نزد امسلمه مىفرستادند. من داخل «جلجل» را نگاه كردم. موهاى سرخرنگى را ديدم.
اين روايت را ابنماجه در سنن خود، در«كتاب اللباس» آورده است. معناى روايت اين است كه امسلمه، موهاى پيامبر را براى تبرك جستن، در ظرفى ويژه نگهدارى مىكرده است. مردم بيمار نيز به بركت اين موها، شفا مىيافتند. گاه آنان اين موها را در ظرف آب مىريختند و از آن مىنوشيدند. گاه نيز آن را در تشتى پر از آب مىريختند و در آن مىنشستند. به اين ترتيب، شيوه اصحاب و تابعان، تبرك جستن به آثار پيامبر(ص) بوده است.
همچنين بخارى در صحيح خود، «كتاب الأدب، باب حسن الخلق و السخاء»، از سهلبن سعد چنين نقل مىكند: