352اين سخن جابر كه مىگويد: «دانستم در اين آب، بركتى نهفته است» و نيز افزايش يافتن آب براى وضو گرفتن، به صراحت نشان مىدهد كه تبرك جستن سلف و خلف صالح امت اسلامى به آثار پيامبر(ص) و هرچه با بدن آن حضرت تماس يافته، يا آبى كه از ميان انگشتان مباركش جوشيده، سنت است و بايد از آن پيروى و نگهدارى كرد و براى اثبات آن كوشيد. غير از اين باور، گمراهى و گمراهسازى است. از خداوند مىخواهيم ما را با تمسك به سنت پيامبر(ص) بميراند؛ سنتى كه رسولخدا(ص) به آن فرمان داده است و اصحاب بدان عمل كردهاند. از خداوند مىخواهيم سرانجام كار ما را ختم به ايمان كند و در جوار رسول اكرم(ص) جاى دهد.
بخارى، همچنين در صحيح بخارى، «كتاب اللباس»، باب «القبة الحمراء من أدم» با سندى از ابوجحيفه، از وهببن عبدالله سوائى نقل كرده است كه گفت:
زمانىكه رسول اكرم(ص) در «قبّة الحمراء» (خيمه سرخفام) كه از چرم تهيه شده بود، تشريف داشت، به حضور مباركش شرفياب شدم. حضرتش وضو مىگرفت. در آن حال مشاهده كردم كه بلال آب وضوى آن حضرت را براى تبرك برمىداشت و مردم ديگر نيز براى تبرك جستن به آب وضوى آن حضرت، بر يكديگر پيشى مىگرفتند و هريك از آنان كه از آب وضوى حضرت نصيبى مىبرد، صورت خود را با آن مسح مىكرد و كسى كه از آن آب سهمى نصيبش نشده بود، از مقدار ترى موجود در دست ديگرى استفاده مىنمود.