319خوابيد و فرمود: «اى خدايى كه زنده مىكند و مىميراند و خود زنده هميشگى هستى! به حق پيامبرت و پيامبران پيش از من، مادرم فاطمه بنت اسد را بيامرز و قبرش را وسعت بخش كه تو بخشايندهترين بخشايندگان هستى».
در روايت ديگرى آمده است:
آن حضرت فرمان داد تا قبر آن بانو را حفر كنند. وقتى به لحد رسيدند، رسولخدا(ص) با دستان مبارك خويش آن را حفر كرد و خاكش را خارج ساخت. سپس در آن خوابيد. 1
بنابراين، مىتوانيم بگوييم توسل به انسانهاى صالح جايز است و فقط مختص و مقيد به كارهاى شايسته نيست. توسل به عباس نيز در حضور اصحاب رسول خدا انجام شد و هيچكس با اين توسل مخالفت نكرد كه اجماعى سكوتى به شمار مىآيد. در واقع توسل به عباس، توسل به رسولخدا(ص) بود.
مطلب دوم: توسل به آثار و ارواح پيامبران و صالحان
در اينجا برخى موارد از توسل مردم به پيشوايان خود، صالحان و بزرگان يا به ارواح آنان را بازگو مىكنم. البته ذكر اين موارد براى استدلال يا احتجاج به آنها نيست، بلكه براى آشنا شدن با سابقه اين موضوع در سيره پيشينيان و امت اسلامى است كه بيان آنها براى خوانندگان عزيز سودمند خواهد بود.