298پياده شد و وضوى شادابى گرفت. سپس رو به قبله دو ركعت نماز خواند. سپس دستانش را بالا برد. رزام مىگويد كه به او نزديك شدم و شنيدم اين دعا را مىخواند: «اَللَّهمَّ بِكَ أَستَفتِحُ وَ بِكَ أستَنجِحُ وَ بِمُحمَّدٍ عَبدِك وَ رَسولِك أتَوسَّلُ، اللَّهمَّ سَهِّلْ حزُونَته و ذَلّلْ لي صُعوبَته وَ أَعطِني مِنَ الخَيرِ أكثرَ مِمَّا أَرجُو وَاصْرِف عَنّي مِنَ الشَّرِّ أكثرَ مِمَّا أَخافُ». 1سپس بر مركب خويش سوار شد. زمانى كه به در كاخ منصور رسيد و من جايش را مىدانم، درها [به رويش] باز شد و پردهها به كنار رفت. وقتى ايشان نزديك منصور رسيد، منصور برخاست و به سوى وى آمد و با او ديدار كرد. دست وى را گرفت و با خود به همراه برد تا به جايگاه خويش رسيد. ايشان را بر جايگاه خويش نشاند. سپس رو به او كرد و احوال وى را جويا شد. جعفر(ع) نيز در حق او دعا كرد. 2
«ابنابى دنيا عبداللهبن محمد» در «كتاب القبور» نقل مىكند:
سعيدبن عثمان جرجانى، از ابنابى فديك روايت مىكند كه مىگويد از برخى كسانى كه آنان را درك كردهام، شنيدم كه مىگفتند: به ما گفته شده است هركس كنار قبر پيامبر بايستد و اين آيه را تلاوت كند: إِنَّ اللّٰهَ وَ مَلاٰئِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا