253 برآورده شود»، تفاوتى وجود دارد؟ [پاسخ اين سؤال منفى است.] به ويژه اگر اين درخواست پس از آن صورت گيرد كه وى براى آن ميت كارى كرده باشد كه بيش از يك سلام، شايسته پاداش باشد؛ مانند استغفار براى ميت، تلاوت قرآن و دادن صدقه براى او كه اين امور، از همان لحظهاى كه سلام و درود بين ميت و زائرش ردوبدل مىشود، متوجه وى مىگردد؛ زيرا نمىتوان تصور كرد كه اين توجه پس از پايان مبادله سلام ميان اين دو، كه زيارتكننده آغازگر آن بوده، قطع شود؛ چراكه اين زنده براى ميت استغفار مىكند و ذكر مىگويد و برايش فاتحه مىخواند؛ به ويژه اگر ميت از شمار مردگانى باشد كه داراى روح قوىتر و نفسى پيراستهتر باشد؛ مانند پيامبران، شهيدان، اولياى الهى و صالحان كه ثابت شده است آنان براى زندهها دعا مىكنند؛ چراكه اينان در اين دنيا نيز بهواسطه ويژگىهاى برجسته گوناگون، گرامى داشته شدند و توانستند خرق عادت كنند و از پيامبران، معجزه، و از اولياى الهى، كرامت سر زده است.
بنابراين انسانهاى برجستهاى كه در حيات برزخى، از پاداش و اكرام برخوردارند، شايستهاند كه از جمله موارد اكرامشان، ارتباط ارواح پاك آنان با زندگان باشد و امدادهاى ظاهرى برسانند و از خداوند بخواهند كه دعاها و توجهات زندگان به خداوند بهواسطه آنان را بپذيرد؛ چراكه آنان از زندگان به خدا نزديكترند و براى دريافت كرامت و لطف الهى شايستهترند.
از سوى ديگر، پيش از اين دانستيم كه حيات برزخى از نظر دورى