247 صداى اذانى مىشنيدم. سپس پيش مىآمدم و اقامه مىگفتم و نماز مىخواندم و به جز من هيچكس در مسجد نبود. 1
بنابراين، پيامبران در قبور خويش در حيات برزخى به سر مىبرند. حياتى كه برتر از حيات شهداست. پيكر پاك پيامبران نمىپوسد و از بين نمىرود. اين مطلب مورد اجماع علماست؛ چنانكه شمار فراوانى از آنان اجماعى بودن اين مسئله را نقل كردهاند؛ از جمله ابنحزم 2، ابنتيميه 3، سخاوى 4 و ديگران. دليل اين باور نيز روايات صريح و صحيح و دلايل قطعى فراوانى است كه در اينباره موجود است.
در گذشته آورديم كه سيوطى نيز همين ديدگاه را دارد. وى مىگويد: «حيات پيامبر در قبر خويش و نيز حيات ديگر پيامبران در قبورشان، از ديدگاه ما قطعى و معلوم است. اين سخن بر پايه ادلهاى است كه در اختيار داريم و روايات نيز در اينباره متواتر است». 5
بر اين اساس، اگر كسى قائل به از بين رفتن پيكر پيامبران باشد، اجماع را ناديده گرفته، و با روايات صحيح نقل شده از پيامبر مخالفت كرده است. روايت شنيدن صداى كفش از سوى مرده 6 و روايت فرياد و نعره