235فرمود: «خداوند متلاشى كردن جسم پيامبران را بر زمين حرام كرده است». ¹

قرطبى مى‌نويسد:

شيخ ما احمدبن عمر قرطبى، صاحب كتاب «المفهم فى شرح صحيح مسلم» مى‌گويد كه مرگ به معناى عدم محض نيست؛ بلكه انتقال از حالتى به حالت ديگر است. دليل اين سخن آن است كه شهيدان پس از كشته شدن و مرگ، زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند. آنان نزد پروردگار خرسندند و به آنان مژده داده مى‌شود. اين، ويژگى‌هاى انسان‌هاى زنده در دنياست. اگر چنين موهبت‌هايى براى شهيدان ثابت باشد، پيامبران، به برخوردارى از اين ويژگى‌ها شايسته‌ترند. افزون بر اين، در روايتى صحيح از پيامبر، چنين نقل شده است: «زمين، جسم [شريف] پيامبران را نمى‌خورد». ² از سوى ديگر، پيامبر(ص) شب معراج در بيت‌المقدس و در آسمان، در جمع پيامبران به ويژه حضرت موسى(ع) ³ قرار گرفت. روايتى ديگر از پيامبر اسلام رسيده كه آن حضرت به ما خبر داده است خداوند روح وى را پس از مرگ، به ايشان باز مى‌گرداند تا بتواند بر هركس كه به او سلام مى‌كند، سلام كند؛ ⁴ و ديگر موارد كه از مجموعه اين روايات براى انسان يقين حاصل