227ابنعمر لفظ «أعطاه» آمده است؛ يعنى پيامبر به او لطف كرد. در اين روايت از «وَعده»، تعبير به «اِعطا» شده است. ابنجوزى نيز مىنويسد: «ممكن است پيامبر دو پيراهن به وى داده باشد». 1
قسطلانى نيز مىنويسد:
رواياتى وجود دارد كه نشان مىدهد پسر عبداللهبن ابى اين كار را به توصيه پدرش انجام داده است؛ براى نمونه، عبدالرزاق از معمر و طبرى، از طريق سعيد، از قتاده نقل كردهاند: عبداللهبن ابى، پسرش را نزد پيامبر(ص) فرستاد. وقتى رسولخدا(ص) بر عبدالله وارد شد، به او فرمود: «حب و عشق به يهود، تو را هلاك كرده است». عبداللهبن ابى گفت: «يا رسول الله! من نزد شما فرستادم تا به اينجا بيايى و برايم استغفار كنى، نه اينكه سرزنشم كنى». آنگاه از آن حضرت خواست پيراهنش را به وى هديه كند تا با آن كفن شود.
در فتح البارى آمده است: «اين روايت مرسل است؛ هرچند راويان آن قابل اعتمادند». روايت طبرانى، از عكرمه، از ابنعباس نيز اين گفته را تقويت مىكند. ابنعباس مىگويد: «هنگامى كه عبداللهبن أُبى بيمار شد، نزد پيامبر(ص) آمد و عرض كرد: بر من منت بگذار و مرا با پيراهنت كفن كن و بر جنازهام نماز بخوان». 2
صاحب كتاب «لامع الدرارى» نيز چنين مىنگارد:
اين موضوع با آنچه در روايت بخارى آمده است، منافات ندارد؛ زيرا در اين روايات واژه «اعطاء» (عطا كردن) نيست. بلكه در همه