223چنين‌كارى، گمراهى آشكار است.

ابن‌حجر نيز با نقل سخنى از «اسماعيلى» در پايان شرح اين حديث، به تكذيب و نادرستى سخن بن‌باز و همفكران وى مى‌پردازد و مى‌نويسد: «اسماعيلى از اين روايت استنباط كرده كه تبرك به آثار به‌جاى مانده از نيكان، امرى جايز است؛ اگرچه فرد درخواست كننده، بى‌نياز باشد». ¹

از اين‌رو، اختصاص دادن جواز تبرك به آثار پيامبر، موضوعى است كه هيچ دليلى بر صحت آن ديده نمى‌شود؛ زيرا چنان‌كه در موارد متعددى از اين كتاب گفته‌ايم، اين سخن با كتاب و سنت در تعارض است؛ چراكه خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد: وَ نَزَّلْنٰا مِنَ السَّمٰاءِ مٰاءً مُبٰارَكاً فَأَنْبَتْنٰا بِهِ جَنّٰاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ ²، لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ ³، وَ جَعَلَنِي مُبٰارَكاً أَيْنَ مٰا كُنْتُ وَ أَوْصٰانِي بِالصَّلاٰةِ وَ الزَّكٰاةِ مٰا دُمْتُ حَيًّا ⁴، سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بٰارَكْنٰا حَوْلَهُ ⁵، نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النّٰارِ وَ مَنْ حَوْلَهٰا . ⁶

بنابراين واژه بركت درباره افرادى غير از پيامبر(ص) نيز به كار رفته است؛