221پرندگان و گياهان) نيز به رسول خدا پناه مى‌بردند و آن حضرت نيز به آنان پناه مى‌داد.

14. ابن‌عمر نقل مى‌كند:

وقتى «عبدالله‌بن ابَى» مرد، پسرش نزد پيامبر(ص) آمد و عرض كرد:

«اى رسول خدا! پيراهنت را بده تا پدرم را با آن كفن كنم و بر او نماز بگزار و برايش استغفار كن». پيامبر پيراهنش را به وى داد. سپس به پسرش فرمود: «اجازه بده بر او نماز بخوانم». وى اجازه داد. وقتى پيامبر خواست بر او نماز بخواند، عمر پيامبر را كنار كشيد و گفت: «مگر خداوند تو را از نماز خواندن بر منافقان نهى نكرده است»؟ حضرت فرمود: «من بين استغفار كردن و استغفار نكردن مخيرم».

سپس اين آيه را تلاوت كرد: اِسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاٰ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ ¹ سپس بر عبدالله‌بن أُبى نماز خواند. پس از آن اين آيه نازل شد: وَ لاٰ تُصَلِّ عَلىٰ أَحَدٍ مِنْهُمْ مٰاتَ أَبَداً وَ لاٰ تَقُمْ عَلىٰ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ فٰاسِقُونَ ². ³

براى جواز تبرك به آثار و ميراث به‌جا مانده از صالحان، مى‌توان به اين حديث استناد كرد؛ چه بدانيم اين امور براى ميت سودمند است يا بدانيم به