198را كه پيامبر به آنان دستور فرموده بود، بيان كردند. سپس پيامبر(ص) برخاست و فرمود: «آنچه براى من و بنىعبدالمطلب بوده، متعلق به شماست». مهاجران نيز گفتند: «آنچه براى ماست، از آنِ رسولخدا(ص) مىباشد». انصار نيز همين را گفتند... . 1
6. از ديگر ادله جواز توسل به رسولخدا(ص) در زمان حيات وى، روايت انسبن مالك است كه مىگويد:
پس از وفات فاطمه بنت أسد (مادر حضرت على بنابىطالب(ع)) رسولخدا(ص) قبل از دفن آن بانو، وارد قبر شد و در آن خوابيد و فرمود: «اى خدايى كه زنده مىكنى و مىميرانى و خود زنده هميشگى هستى! به حق پيامبرت و پيامبران پيش از من، مادرم فاطمه بنت اسد را بيامرز و قبرش را وسعت بخش كه تو مهربانترين مهربانانى». 2
اين روايت از نگاه ابنحبان و حاكم، روايتى صحيح است؛ اما ديگران آن را حسن دانستهاند. به هر حال اين روايت براى جواز توسل، به طور مطلق، به شخص رسولخدا(ص) و پيامبران و رسولانى كه از دنيا رفتهاند، دليل و برهان عام به شمار مىآيد.