196كريمترين درخواستشونده است؛ چنانكه در منظومه «حجج التوسل» چنين سرودهام:
هو كريمٌ وَ النبّيُّ مُكَرَمٌ
فَمَن تَوَسَّل بِه لا يَحرُم 1
5. از «عمروبن عاص» روايت است:
وقتى گروهى از قبيله هوازن در جعرانه نزد رسولخدا(ص) آمدند و مسلمان شدند، گفتند: «ما داراى تبار و عشيرهايم. دچار بلايى شدهايم كه بر شما پوشيده نيست. بر ما منت گذار تا خداوند بر تو منت گذارد». يكى از مردان هوازن و پس از او يكى از افراد قوم بنى سعدبن بكر به نام زهير، با كنية ابوصرد برخاست و گفت: «اى رسولخدا(ص)! زنان ما، عمهها و خالهها و دايههاى تواند و سرپرستى تو را به عهده گرفتند. اگر ما به حارثبن ابىشَمِر يا به نعمانبن منذر شير مىداديم و به اين بلاى كنونى دچار مىشديم، اميد به عطوفت و نيكى او داشتيم. اما شما بهترين و گرامىترين كسى هستى كه سرپرستى شدهاى». آنگاه براى رسولخدا(ص) شعرى سرود:
اُمنُن علينا رَسولَ الله فِي كَرمٍ