131 بِمَنْ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنٰا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلىٰ بَعْضٍ وَ آتَيْنٰا دٰاوُدَ زَبُوراً . پيامبران الهى نيز به پيامبرآخرالزمان توسل جستند.

مفسران ¹ مى‌گويند در اين آيه، جايگاه حضرت محمد(ص) در زبور نشان داده شده، و آيه كٰانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا نيز تأييد كننده همين معناست. يَسْتَفْتِحُونَ در آيه، يعنى يستنصرون (درخواست كمك مى‌كردند). همچنين آيه شريفه سوره اسراء تأكيد دارد كه پيامبران الهى مقرب‌ترند و اميد به رحمت الهى دارند. بزرگ‌ترين رحمت خداوند نيز حضرت محمد(ص) است كه در قرآن بدان تصريح شده است: وَ مٰا أَرْسَلْنٰاكَ إِلاّٰ رَحْمَةً لِلْعٰالَمِينَ . ²

4. وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً . ³

فخر رازى در تفسير خود ⁴ مى‌نويسد:

خداوند مى‌فرمايد: اِسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ اما نفرموده است: « استغفرت لهم ». اين كار براى تجليل از پيامبر(ص) و احترام فراوان به اوست تا آنان كه نزد پيامبر مى‌آيند، بدانند نزد كسى آمده‌اند كه خداوند او را با رسالت خود از ديگران متمايز، و به‌وسيله وحى، ايشان را تكريم كرده و او را ميان خويش و آفريده‌هايش سفير قرار