125آلوسى در تفسير روح المعانى مىنويسد:
حوفى 1 و زجاج گفتهاند كه جايز است أَيُّهُمْ أَقْرَبُ مبتدا و خبر، و جمله نيز محلاً منصوب باشد، با تقدير فعل ينظرون يعنى مىانديشند. در اين صورت معنا چنين مىشود: مىانديشند كداميك تقرب بيشترى مىآورد تا به آن متوسل شوند. 2
[گويى مقصود اين است كه آنان به دعاى وى متوسل مىشوند؛ وگرنه در توسل به اشخاص، در تفسير آلوسى مطلبى موجود نيست 3].
يكى از عالمان جليلالقدر [علامه طباطبائى] در تفسير اين آيه مىگويد:
«وسيلة» بهطورىكه تفسيرش كردهاند به معناى توسل و تقرب است و چه بسا درباره آنچه به آن وسيله، توسل و تقرب جسته مىشود، استعمال شود و شايد معناى دوم با سياق مناسبتر باشد؛ چون بعد از كلمه «وسيله»، جمله «أَيُّهُمْ أَقْرَبُ» قرار گرفته كه با معناى دوم سازگارتر است و معنا اين است: ملائكه و جن و انس كه مشركان، آنها را معبودشان خواندهاند، خود براى تقرب به درگاه پروردگارشان وسيله مىخواهند تا به او نزديكتر باشند و راه او را بروند و به كارهاى او اقتدا كنند. همه، اميد رحمت از خدا دارند و در تمامى حوائج زندگى و نيازهاى وجودشان از او يارى مىطلبند