301داشت كه با ملاطفت و نرمى با آنان برخورد كند. ايشان در حديثى مىفرمايد:
انّا امرنا مَعاشِرَ الاَنبياء بِمُداراةِ النّاسِ، كَما امرنا بِاَداءِ الفرائِضِ. 1
ما جماعت پيامبران، به مدارا كردن با مردم امر شدهايم؛ همان طور كه به انجام دادن واجبات امر شدهايم.
امام صادق (عليه السلام ) فرمود: جبرئيل بر پيامبر گرامى اسلام نازل شد و فرمود: اى محمد، خداوند بر تو سلام مىرساند و مىفرمايد: «
دارِ خَلقي » 2؛ «با خلق من مدارا كن».
رسول گرامى اسلام، رفق و مدارا را نيمى از زندگى معرفى مىكند و مىفرمايد: «
الرِّفقُ نِصفُ العَيشِ » 3؛ «مدارا كردن با مردم، نيمى از زندگى را تشكيل مىدهد».
رفق و مدارا، بسيارى از فضايل اخلاقى را در خود جمع كرده است؛ مانند فروتنى، بردبارى، خويشتندارى، فرو بردن خشم، دورى از كينهتوزى، دورى از خشونت، پرهيز از دشنامگويى، آسانگيرى و نيكى كردن در مقابل بدى. ازاينرو نبى مكرم اسلام مىفرمايد:
من أُعطِيَ حَظُّهُ مِن الرّفق فَقد اعطِيَ حَظُّهُ مِنَ الخَيرِ وَ مَن حُرِمَ حَظُّهُ مِن الرِّفقِ فَقَد حُرِمَ حَظُّهُ مِن الخَيرِ. 4
به هركس بهرهاى از رفق عنايت شود، نصيبش خير است و اگر محروم از رفق و مدارا باشد، محروم از خير خواهد بود.
بنابراين كسى كه با ديگران رفق و مدارا داشته باشد، به او بهره دنيا و آخرت عطا مىشود. اين اخلاق پسنديده، در بعضى از موقعيتها اهميت بيشترى دارد و در نتيجه نزد خداوند هم از پاداش بيشترى برخوردار است. يكى از اين موقعيتها سفر است.