171كدورت و اختلاف‌هايى داشته باشند و كارشان به مشاجره بكشد؛ ولى بايستى عفو و گذشت را جاى‌گزين آن كنند. به يقين عفو و گذشت، كينه‌ها را از بين مى‌برد و صفا و صميميت را جاى‌گزين آن مى‌كند. رسول گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله ) فرمود: «

تَعافَوا تَسقُطِ الضَّغائِنُ بَينَكُم » ¹؛ «از يكديگر در گذريد تا كينه‌ها از ميانتان رخت بربندد».

شخصى روحانى مى‌گفت كه يكى از صميمى‌ترين دوستان من كسى است كه روزى به من و روحانيت توهين كرد. ولى من با برخوردى متين، از خطاى او گذشتم و او تبديل به فردى علاقه‌مند به روحانيت و دوست صميمى من شد.

او مى‌گفت: در يكى از سفرهاى تبليغى، در خيابان عبور مى‌كردم كه آقايى از كنارم گذشت و سخنى بى‌ادبانه‌گفت. من برگشتم و گفتم:

برادر عزيز، تو اولين فردى نيستى كه به دليل پوشيدن لباس روحانيت چنين توهينى به بنده مى‌كنى. پيش از تو هم افراد بسيارى چنين توهين‌هايى به اين لباس كرده‌اند. فكر مى‌كنم كه ظرفيت من پرشده است و شما براى توهين خود بايستى جاى ديگرى را پيدا كنى.

اين آقا چند قدمى از من دور شد. سپس برگشت مرا صدا زد و عذرخواهى كرد و ارتباط ما از همان جا شروع شد.

بنده در يكى از سفرهاى حج، شاهد جريانى بودم كه به‌سبب گذشت نكردن چند نفر كه با هم نسبت فاميلى داشتند مدير كاروان مجبور شد اتاق آنها را جدا كند. چند نفر فاميل در يك اتاق بودند. بعضى از آنها شب‌ها تا دير وقت بيدار مى‌ماندند و صحبت مى‌كردند. يكى از آنان مى‌خواست استراحت كند. به دوستانش مى‌گفت برق را خاموش كنيد و سر و صدا هم نكنيد. اما آنها رعايت نمى‌كردند و همين موضوع، باعث دعوا ميان آنان شد و صميميت، جاى خود را به كدورت و دشمنى داد.