123
الف) عفت در كيفيت گفتار
قرآن كريم، درباره چگونگى سخن گفتن زنان سفارش كرده كه نبايد بهگونهاى سخن بگويند كه صوت و لحن گفتارشان تحريك كننده باشد. قرآن كريم مىفرمايد: فَلاٰ تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ ؛ «پس بهگونهاى هوسانگيز سخن نگوييد كه بيماردلان به شما طمع كنند». (احزاب: 32)
در اين آيه، مراد از خضوع، آهنگ سخن گفتن زنان است كه نبايد صداى آنان نازك و تحريك كننده باشد كه چراغ سبزى براى مردان بيماردل و ضعيف الاراده تلقى شود.
سخن گفتن زنان بايد بدون ناز و عشوه باشد كه در غير اين صورت از محور عفاف خارج مىشوند.
ب) عفت در محتوا
دومين چيزى كه بايد در گفتوگو با نامحرم رعايت شود، محتواى كلام است كه بايد به دور از الفاظ تحريك كننده، و مورد پسند شرع باشد؛ چنانكه خداوند در قرآن مىفرمايد: ( وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفاً ) ؛ «و سخن شايشته بگوييد». (احزاب: 32)
2. عفت در نگاه
چشم انسان، عرصه واردات دل و فكر را فراهم مىآورد. آنچه از دريچه چشم وارد مىشود، تصور فرد را مىسازد و اين تصور، زمينه چگونه زيستن را ايجاد مىكند. ازاينرو هر فرد مسلمان بايد متوجه باشد كه چشمهاى خود را به چه صحنههايى مىدوزد و آنها را دروازه ورود چه انديشههايى مىسازد.
كنترل نگاههاى چشم، يكى از رفتارهاى با عفت است كه در قرآن كريم به آن سفارش شده است. قرآن كريم در مورد مردان مىفرمايد: ( قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصٰارِهِمْ ) ؛ «به مردان