121
فصل پنجم: عفت
مفهومشناسى
عفت، در لغت به معناى پاكدامنى، خويشتندارى زن در رويارويى و معاشرت با نامحرم، حفظ آبرو، رعايت كردن اصول اخلاقى، پرهيزكارى و پارسايى آمده است. 1
عفت، حالتى از حالتهاى نفسانى است كه با وجود آن، شهوت بر نَفْس چيره نمىشود. 2 بنابراين خوددارى نفس از شهوتهاى نفسانى و تمايلهاى غير شايسته را در هر شخص و هر موضوع عفت مىگويند. پس توصيه به عفت، فقط مخصوص زنان نيست، بلكه مردان هم بايد عفت را رعايت كنند. همچنين عفت فقط به موارد جنسى خلاصه نمىشود و درباره شكم هم مطرح مىشود.
عفت در علم اخلاق، يعنى قدرت شهوت و هواهاى نفس، تحت رهبرى عقل قرار گيرد و از آن اطاعت كند. همچنين در برابر امر و نهى عقل، از او پيروى و حد اعتدال را رعايت كند. 3
اهميت عفت
عفت، عاملى بازدارنده از حركتهاى زيانبار و كنترلكنندهاى است كه انسان را در مقابل انواع شهوتها، تمايلهاى جنسى،مالى، شكمى و... باز مىدارد. بنابراين، اين