114كه در مزرعه جهان كاشته مىشود. اگر بذر گل باشد، نتيجهاش گل است و چنانچه خار باشد، نتيجهاش خار است. تكراركردن گناه و مداومت بر آن، موجب تيرگى و واژگونى روح و روان انسان مىشود.
از نظر تعليمات اسلامى، هر گناه اثرى تاريك و كدركننده بر دل انسان مىگذارد، رغبت به كارهاى نيك را كاهش مىدهد، ايمان انسان را ضعيف مىكند و ميل به گناه را افزايش مىدهد.
روحِ انسان بر انگيزهها و رفتارش اثر مىگذارد. اگر روح فاسد باشد، منشأ كردار بد مىشود و عمل بد هم انگيزه كارهاى پسنديده را از انسان مىگيرد و شخص به گناهكردن تمايل بيشترى پيدا مىكند؛ بنابراين در عبادت كردن و ياد پروردگار، به كسالت دچار مىشود. امام باقر (عليه السلام ) در تشبيهى معقول به محسوس، تأثير گناهكردن را بر روح و روان انسان اينگونه بيان فرمود:
در قلب هر بندهاى نقطه سفيدى وجود دارد. وقتى گناه مىكند، نقطه سياهى از آن سفيدى خارج مىشود. اگر توبه كند، آن سياهى برطرف مىشود و اگر در گناه فرو رود و ادامه دهد، قلب بسيار سياه مىشود تا اينكه تمام سفيدى قلب را مىپوشاند. هرگاه سفيدى پوشيده شود، قلب هرگز به خير باز نخواهد گشت. اين معناى فرموده خداوند است كه مىفرمايد: كَلاّٰ بَلْ رٰانَ عَلىٰ قُلُوبِهِمْ مٰا كٰانُوا يَكْسِبُونَ ؛ «نه چنين است، بلكه آنچه مرتكب مىشدند، زنگار بر دلهايشان بسته است». (مطففين: 14) 1
خواهران و برادران زائرى كه توفيق پيدا نمىكنند در مسجدالحرام و مسجدالنبى شب زندهدارى كنند و از طواف بر گرد خانه دوست خسته مىشوند، بايد رفتار و گفتار خود را بازنگرى كنند؛ مبادا گناهان زنجيرى شده كه توان جدا شدن از رختخواب را گرفته باشد.