107مىكوشد كه وظيفه خود را به بهترين شكل انجام دهد و مطمئن است پروردگار عالم، نتيجه كارش را خير مقدر مىكند.
گفت آرى گرتوكل رهبر است
كسى كه به خدا توكل مىكند، بايد چنان ذوق زده شود كه سر از پاى نشناسد؛ چرا كه به قوىترين منبع قدرت تكيه كرده و خدا براى توكلكننده خود كافى است. وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ؛ «هركه به خدا توكل كند، خدا براى او كافى است». (طلاق: 3) از مرحوم حاج شيخ حسنعلى نخودكى اصفهانى نقل شده است: وقتى در سفر حج به حجاز وارد شديم، شريف مكه مبلغى پول با عنوان «خاوه» از هر مسافر دريافت مىكرد. چون پولى نداشتيم به ناچار با عدهاى كه مايل به پرداخت اين مبلغ نبودند از راه فرعى جده عازم مكه شديم. در ميان راه، به مأموران حكومتى برخورديم و آنان مانع حركت ما شدند و گفتند: «در اين محل بمانيد تا مأموران وصول خاوه بيايند و شما پس از پرداخت پول، به راه خود ادامه دهيد».
همگى در سايه چند درخت خرما به انتظار مأموران نشستيم. تمام همراهان پولهاى خود را حاضر كردند و به من گفتند: «شما نيز پول خود را حاضر كن». گفتم: «من پولى همراه ندارم». گفتند: «اگر طمعدارى كه ما به تو پول دهيم، پولى به تو نخواهيم داد». گفتم: «به شما طمع ندارم، بلكه به خداى بزرگ توكل دارم». گفتند: «چگونه خداوند در اين بيابان عربستان، تو را يارى مىكند؟» پس از ساعتى، از دور غبارى ظاهر شد. به همراهان گفتم: «اين خيرى است كه به سوى من مىآيد و آنان مسخره كردند».
پس از دقايقى، در ميان گرد و خاك، دو نفر سوار ظاهر شدند كه اسبى نيز يدك مىكشيدند. به ما نزديك شدند. يكى از آن دو گفت: «در ميان شما، آقاى شيخ حسنعلى