95
فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتٰا عَشْرَةَ عَيْناً... (بقره: 60)
و (به ياد آوريد) زمانى را كه موسى براى قوم خويش، آب طلبيد، به او دستور داديم عصاى خود را بر آن سنگ مخصوص بزن، ناگاه دوازده چشمه آب از آن جوشيد.
درباره پيامبر(ص)، خداوند متعال مىفرمايد:
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً (نساء: 64)
و اگر اين مخالفان هنگامى كه به خود ستم مىكردند به نزد تو مىآمدند و از خدا طلب آمرزش مىكردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مىكرد، قطعاً خدا را توبهپذير مهربان مىيافتند.
علاوه بر آنچه گذشت، درباره توسل به پيامبر(ص)، روايات زيادى وجود دارد كه صحابه رسولخدا(ص) در مهمترين مشكلاتشان به ايشان متوسل مىشدند.
در اينجا به برخى از اين روايات و گزارشهاى تاريخى اشاره مىكنيم.
«انس بن مالك» مىگويد:
در زمان رسول خدا(ص) مردم مدينه دچار خشكسالى شدند. در روز جمعه هنگامىكه پيامبر خطبه مىخواند، مردى برخاست و گفت: «اى پيامبر خدا! كشتزارها و حيوانات ما در حال هلاك شدن هستند، از خدا بخواه كه ما را سيراب گرداند»، پيامبر(ص) دست خود را به سوى آسمان بلند كرد و دعا فرمود. انس مىگويد: «به قدرى باران باريد كه آب بر منازل هم جارى شد»، جمعه ديگر همان مرد برخاست، و گفت: «يا رسولالله! خانههاى ما در حال ويران شدن است، از خدا بخواه