53 هرچند دست به ضريح نرسد.
در زندگىنامه آيتالله بهاءالدينى آمده است:
ايشان بسيار ساده و بدون تكلف به حرم (امام رضا) مىرفت و گاهى وارد مسجد گوهرشاد مىشد و روى زمين مىنشست و مىگفت: زيارت امينالله بخوانيد و بعد از خواندن زيارت از حرم بيرون مىرفت (داخل رواق نمىشد). اطرافيان به ايشان مىگفتند: اين زيارت خوشايند ما نيست و تا داخل نرويم و نزديك ضريح نشويم، زيارت مطلوب انجام ندادهايم. ايشان مىفرمود: زيارت، حضور (قلب) زائر نزد زيارتشونده است.
يكى از علماى گمنام مىگويد:
يكى از چيزهايى كه به تجربه يافتهام و خيلى هم مؤثر است، نداشتن مزاحمت براى زوار است؛ يعنى جايى كه شلوغ است، به هيچ وجه نزديك نروم. ايشان (امام رضا) همهجا حضور دارند. روزى من در فلكه بيرون از حرم نشسته بودم و زيارتنامه مىخواندم، به دليل رعايت حال زوار، بسيار بهرهمند شدم (و به من عنايت شد). 1
بعضى از زائران در داخل حرم با صداى بلند با يكديگر صحبت مىكنند يا دعوت به صلوات مىنمايند، اين رفتار برخلاف سفارش قرآن است كه مىفرمايد:
يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ (حجرات: 2)