66مىروند؛ پليدى را از آنان دور و پاكشان كن!» امسلمه (رضىالله عنها) مىگويد: «من سر خود را زير آن پوشش بردم [و] گفتم: اى رسول خدا! من نيز با شمايم؟» آن حضرت دو بار فرمود: «عاقبت تو خير است». 1
دوم- مؤلف مستدرك الصحيحين روايتى را به نقل از عبداللهبن جعفربن ابىطالب آورده و خود به درستى سندش تصريح كرده است:
عبداللهبن جعفربن أبىطالب گفته است: آنگاه كه رسول خدا(ص) نزول رحمت الهى را ديد، چنين فرمود: «به سوى من بخوانيد، به سوى من بخوانيد!» صفيه گفت: «اى رسول خدا! چه كسى را بخوانيم؟» حضرت فرمود: «اهل بيت من؛ على و فاطمه و حسن و حسين [را بخوانيد!]» پس آنان را فراخواندند و پيامبر(ص) عبايش را بر آنان انداخت؛ سپس دو دست خود را بلند كرد و گفت: «خدايا اينان آل مناند؛ پس خدايا بر محمد و آل محمد درود فرست»، و خداوند عزوجل آيه إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً را نازل كرد. 2
روايات در شأن نزول اين آيه بسيار است كه بيهقى، حاكم نيشابورى، نورالدين هيثمى، ابناثير، طبرى و سيوطى آنها را درباره آيه مباركه آوردهاند. 3 پيامبر(ص) پس از نزول اين آيه، تا چند ماه پيوسته به در خانه على و فاطمه عليهماالسلام مىرفت و به آنان سلام مىكرد و اين آيه را مىخواند؛ يعنى در عمل مصداق اهل بيت را تعيين مىكرد. اين سيره پيامبر نيز در روايات فراوانى آمده است كه شمارى از آنها چنيناند:
يك - ابنعباس مىگويد خود شاهد بودم كه پيامبر نُه ماه هر روز هنگام نماز به در منزل علىبن ابىطالب مىآمد و مىفرمود: «سلام و رحمت و بركات خدا بر شما اهل بيت باد!» آنگاه آيه إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ... را مىخواند و مىفرمود: «وقت نماز است. خدا