100
سوم- خليفه: اين عنوان به معناى جانشين است و به صراحت بر جانشينى على(ع) براى پيامبر(ص) دلالت مىكند؛ يعنى آن حضرت افزون بر اينكه وصى و برادر و وزير پيامبر بود، خليفه او به شمار مىرفت.
چهارم- وزير: وزير كسى است كه انسان را در ساماندهى كارهاى دشوار يارى مىكند و سنگينى آن را به دوش مىكشد. پيامبر(ص) در حديث «يوم الدار» با جمله « فأيكم يوازرني على هذا الأمر » براى اجراى رسالت مهمش از نزديكان خود بارها كمك خواست اما كسى در آن جمع جز على(ع) به او پاسخ نداد و پيامبر(ص) نيز او را برادر، وصى و خليفه خود خواند و فرمان داد كه از او بشنوند و اطاعتش كنند.
دو- چند موضوع مهم در حديث يوم الدار مطرح شده است:
اول- توحيد و دعوت به سوى خداوند متعال «... و قد أمرني الله أن ادعوكم اليه...» ؛
دوم- رسالت و پيامبرى « ... إنّي و الله ما أعلم شاباً في العرب جاء قومه بأفضل ممّا قد جئتكم به انّي قد جئتكم بخير الدنيا و الآخره »؛
سوم- تعيين خليفه و جانشين پيامبر « ... انّ هذا أخي و وصيي و خليفتي فيكم فاسمعوا له و أطيعوا». 1
سه- خويشان پيامبر خندهكنان به عمويش ابوطالب گفتند تو را فرمان داد كه مطيع فرزند خود باشى و از او بشنوى. دريافت خويشان از كلام پيامبر(ص) درباره على(ع) بر اين دلالت مىكند كه حضرتش على(ع) را جانشين و پيشواى واجب الاتبّاع پس از خود مىدانست و
مىخواند و از اينرو، به ابوطالب مىگويند تو را به فرمانپذيرى از فرزندت امر كرد.
چهار- حضرت على(ع) طبق حديثى كه در ذيل خواهد آمد، به حديث يوم الدار استناد كرد و خود را وارث پيامبر(ص) دانست. البته بىگمان مقصود، ارث مال نيست، بلكه ارث مقام زعامت و خلافت است. نسائى مىگويد: