99دليل است بر اين كه زيادههاى در آن مصحف از متن آيات قرآن منزّل نبوده و اگر تفاوت در جوهره قرآن و متن آيات وحى وجود داشت، سكوت جايز نبود. 1
شيخ صدوق رحمه الله نيز در اين باره چنين استدلال مىكند: «اگر آن اضافات از قبيل آيات قرآنى بود، مىبايد در قرآن موجود باشد و از آن جدا نمىشد». 2
سه - داورى عجولانه
با اين حال، گروهى از وهابيان با خشنترين كلام و زشتترين القاب درباره ناقلان شيعى روايات مصحف امام (ع) ، داورى مىكنند. آنان گزارش نسبتاً مفصل «سليمبن قيس» درباره مصحف امام على (ع) را «افك» و دروغگويى مىخوانند. شايد علت اين داورى گزارشى است كه سليم نقل مىكند مبنى بر اينكه امام على (ع) مصحف را به صحابه نشان دادند اما آنان نپذيرفتند، درحالىكه همين گزارش مشروح در برخى منابع و اسناد اهل سنت، از جمله «مفاتيحالاسرار و مصابيحالانوار»، نيز آمده است. 3
از جمله داورىهاى عجولانه آنان، خلط ميان فرقههاى مختلف شيعه و عدم تفكيك و تمايز بين باورهاست. وهابىها ميان شيعيانى كه غلو مىكنند و ديگران تفاوتى قائل نمىشوند و عقايدى كه مخصوص فرقهاى بوده را به ديگران نسبت مىدهند.
ازاينرو «دكتر حفنى داوود» درباره «احمد امين مصرى» مىگويد:
ايشان از طريق علمى فرقى بين اماميه و مؤلهه نگذاشته است، بالاتر اينكه بين ميانهروهاى اين فرقهها و متعصبين آنها، كه عقايد ديگران را با زبانهاى تيز و زننده مورد حمله قرار مىدهند، تفاوتى قائل نشده است. 4