433
حضور صحابه متمايل به اهلبيت عليهم السلام در ميان ايرانيان
برخى از صحابه، در دوران رسالت با توجه به سخنان رسول خدا (ص) درباره اميرمؤمنان (ع) و اهلبيت عليهم السلام و اقدام عملى پيامبر (ص) در معرفى على (ع) به جانشينى خود، در زمره ياران آن حضرت درآمده، مدافع سرسخت آن حضرت بودند. حمايت كسانى چون عمار، مقداد، سلمان و ابوذر و برخى ديگر از اميرمؤمنان در پى ماجراى سقيفه، گواه اين مدعاست. با آغاز فتوحات و گسترش آن، برخى از صحابه طرفدار على (ع) به صورت جهادگر و يا كارگزار خلفا، در ميان ايرانيان حضور يافتند و بذر دوستى اهلبيت عليهم السلام را در دل هاى ايرانيان كاشتند. شايد اينان، نخستين پيامآوران تشيع، به ايران باشند. آنان در مدت مأموريت خود، ضمن ارائه تصوير واقعى از اسلام و معرفى اهلبيت عليهم السلام بسان مسلمانان راستين و جانشينان به حق پيامبر (ص) ، زمينه گرايش برخى ايرانيان به تشيع و آشنايى آنان با اهلبيت عليهم السلام را فراهم آوردند. چنانكه حذيفةبنيمان، در مداين و در پاسخ فردى كه از لقب اميرمؤمنان پرسيد، گفت: «اين لقب را خدا به على داده است». 1
«محمد جواد مغنيه» درباره نقش صحابه در گرايش ايرانيان به اهلبيت عليهم السلام نوشته است:
صحابيان شيعى در گسترش و توسعه تشيع، نقش اساسى داشتند. هرجا مىرفتند، مردم را با قالبهاى قرآنى و حديثى و با صبر و تحمل به تشيع فرا مىخواندند و به خاطر مصاحبت با پيامبر (ص) در ميان مردم داراى احترام و ارزش بودند و سخنانشان اثرى بالغ داشت. 2
كارگزاران امام على (ع) در ايران: كه بيشتر آنان از صحابه و تابعين و هواخواه امام و