432اشعار اين شعرا، به‌طور عميق در مردم تأثير داشته است. براى نمونه، «سيد حميرى» (م 173ه .ق) كه فضائل اميرمؤمنان علي (ع) را به نظم درآورد و مدعى شد: «اگر كسى يك فضيلت از امام على (ع) نقل كند كه من شعرى درباره آن نسروده باشم، هزار دينار به او مى‌دهم». 1 «كُميت‌بن‌زيد اسدى» (م 126 ه .ق) از شعراى شيعى، هنگامى‌كه قصيده «ميميه» را سرود، امام باقر (ع) گريست و فرمود: «مادامى كه از ما اهل‌بيت عليهم السلام دفاع مى‌كنى از طرف روح‌القدس تأييد مى‌شوى». 2 ديگر شعراى شيعى بلندآوازه‌اى چون «دعبل خزاعى» (م 248 ه .ق) نيز، در معرفى اهل‌بيت عليهم السلام نقش قابل توجهى داشتند. آنان با ذكر فضايل، مدايح اهل‌بيت عليهم السلام ، مصائب آنان، مظلوميت و دور ماندن از حق خود، آن هم در اوج خفقان زمان امويان و عباسيان كار سترگى انجام دادند.
مهاجرت سادات علوى به ايران، از ديگر علل آشنايى ايرانيان با اهل‌بيت بود. حضور سادات كه در كنار انتساب به خاندان پيامبر (ص) ، به پارسايى، تقوا و عدالت‌خواهى، شهره بودند. 3 مردم را به خود مجذوب كردند و سبب شدند تا در امور اجتماعى بدان‌ها روى‌آورند. در ميان سادات كسانى بودند كه شاگرد ائمه اطهار و بر مذهب امامى بودند. چنان‌كه در شهرهايى مانند قم، تعدادى از اصحاب و ياران برخى از معصومان مقيم بودند. 4 اينان مروج تعاليم و مكتب اهل‌بيت عليهم السلام بودند. اين دسته از سادات، مضاف بر فرار از ظلم حاكمان، براى نشر و تبليغ اسلام ناب و آشكاركردن چهره خلفاى غاصب و روشن‌ساختن اذهان جامعه به امامت اهل‌بيت عليهم السلام ، مجبور بودند، هجرت كنند.