378 قَتَادَة وَ جَابِرُبن عَبْدِ اللهِ فِي قَوْلِهِ ( وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتٰابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ ) نَزَلَتْ فِي النَّجَاشِي لَمَّا مَاتَ نَعَاهُ جَبْرَئِيلُ إِلَى النَّبِي فَجَمَعَ النَّاسَ فِي الْبَقِيعِ وَ كُشِفَ لَهُ مِنَ الْمَدِينَة إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَة فَأَبْصَرَ سَرِيرَ النَّجَاشِي وَ صَلَّى عَلَيهِ فَقَالَتِ الْمُنَافِقُونَ فِي ذَلِكَ فَجَاءَتِ الْأَخْبَارُ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ أَنَّهُ مَاتَ فِي ذَلِكَ الْيوْمِ فِي تِلْكَ السَّاعَة وَ مَا عَلِمَ هِرقلُ بِمَوْتِهِ إِلاَّ مِنْ تُجَّارٍ رَأَوْا مِنَ الْمَدِينَة. ¹

قتاده و جابربن عبدالله انصارى، درباره قول خداى متعال نقل نمودند كه آيه: «همانا، از اهل كتاب است كسى كه به خدا ايمان دارد. درباره نجاشى نازل شده است؛ آنگاه كه نجاشى از دنيا رفت، جبرئيل، مرگ وى را به پيامبر ابلاغ كرد و آن حضرت، مردم را در بقيع، جمع كرد. تخت و تابوت نجاشى، برابر پيامبر ظاهر شد و تخت او را در حبشه مى‌ديد و بر جنازه وى نماز خواند. منافقان، سخن‌ها گفتند. پس، از هر ناحيه‌اى، خبر مى‌آمد كه نجاشى مرده است و «هرقل» هم با اخبارى كه از مدينه شنيد، از مرگ نجاشى آگاه شد.

امر پيامبر به حضور در بقيع

پيامبر (ص) بسيار سفارش مى‌كردند كه صحابه به بقيع بروند و براى اهل آن، استغفار نمايند. در اين باره، شاهد مواردى هستيم:

1. امر به اينكه اصحاب، همراه ايشان در بقيع حاضر شوند؛

2. امر به اصحاب كه براى خواندن نماز ميت، در بقيع حضور يابند؛

3. امر به اصحاب كه در بقيع حاضر شوند، به مدفونان آن دعا و برايشان طلب استغفار كنند؛

4. امر به على (ع) كه همراه ايشان باشد و در بقيع دعا بخوانَد؛