340آنها را معتبر دانسته و از آنها حديث نقل كرده‌اند. وقتى چنين شخصيتى گواهى مى‌دهد كتاب فضل نزد من است و تصريح مى‌كند «عندنا معتمد ثابت» و از آن روايات متعددى را نقل مى‌كند - البته راهى هم براى به دست آوردن آن نسخه داشته است - براى پذيرش صحت روايت كافى است.
نتيجه: در صحت نقل مرحوم شيخ حرّ عاملى از كتاب فضل بن شاذان خدشه‌اى وجود ندارد.
سند حديث
فضل بن شاذان
مرحوم نجاشى در مورد ايشان مى‌آورد: الفضل بن شاذان بن الخليل أبو محمد الأزدى النيشابورى (النيسابورى) كان أبوه من أصحاب يونس و روى عن أبى جعفر الثانى و قيل [عن] الرضا أيضا عليهماالسلام و كان ثقة أحد أصحابنا الفقهاء و المتكلمين. و له جلالة فى هذه الطائفة و هو فى قدره أشهر من أن نصفه. 1
شيخ طوسى نيز مى‌نويسد: الفضل بن شاذان النيشابورى فقيه متكلم جليل القدر، له كتب و مصنفات، منها... كتاب فى إثبات الرجعة. 2
با گواهى اين دو رجالى بزرگ جلالت شأن فضل بن شاذان و مورد اعتماد بودنشان روشن است.
1. محمد بن على بن حمزة بن الحسن بن عبيد الله بن العباس بن على بن أبى طالب (ع) .
مرحوم نجاشى در مورد ايشان مى‌نويسد: محمد بن على بن حمزة بن الحسن بن