264
آتٰاهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاّٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ . يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّٰهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللّٰهَ لاٰ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ (آلعمران: 169-171)
هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شدهاند، مرده نپنداريد، بلكه زندهاند و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند. به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است، شادمانند و براى كسانى كه از پى ايشانند و هنوز به آنان نپيوستهاند، بشارت دهند كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين مىشوند آنان بشارت دهند بر نعمت و فضل خدا، و خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمىگرداند.
در اين آيات، شهيدان از نعمتهاى الهى و آنچه كسب كردهاند، خشنود هستند و اين دليلى بر زندگى دوباره آنان است. اين آيات همچنين دلالت دارد كه شهيدان با زندگان ارتباط دارند و به آنان بشارت مىدهند كه: ( أَلاّٰ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاٰ هُمْ يَحْزَنُونَ. يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّٰهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللّٰهَ لاٰ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ )
چگونه مىتوان پذيرفت كه شهيدان زندهاند و بشارت مىدهند، ولى پيامبر (ص) كه دين را آورده و پيشواى شهيدان است، پس از مرگ، حيات نداشته باشد و پاسخ سلام و تقاضاى شفاعت امت را ندهد؟
روايات بسيارى حيات پس از مرگ انبياء بهويژه پيامبر اكرم (ص) را اثبات مىكنند. «هيثمى» نويسنده و دانشمند مشهور اهل سنت، در كتاب «مجمع الزوايد» از «عبداللهبن مسعود» نقل مىكند:
پيامبر اكرم (ص) فرمود: «زندگى من براى شما خير و بركت است؛ زيرا با همديگر گفتوگو مىكنيم. شما سخن مىگوييد و من هم با شما سخن مىگويم. مرگ من هم براى شما خير است، چون كارهاى شما بر من عرضه مىشود و هر كار خوبى را كه ديدم، خدا را شكر مىكنم و براى هر كار ناپسندى براى شما از خدا آمرزش مىخواهم».