195در حالى كه غضبناك بود و رنگش قرمز شده بود، فرمود: « دعوا علياً، دعوا علياً، انّ علياً منّي وانا منه، وهو ولي كل مؤمن بعدي »؛ رها كنيد على را، رها كنيد على را، همانا على از من ومن از اويم، و او ولى هر مؤمن، بعد از من است. ¹

رجال سند اين حديث، همگى از افراد مشهور و مورد وثوق اهل سنت هستند.

الف) عبدالرزاق‌بن همام يمنى صنعانى، كسى كه «يافعى» ²، «سمعانى» ³ و «ابن‌خلكان» ⁴ مدح او را گفته‌اند.

ب) «عفان‌بن مسلم» را نيز رجال، ثقه و ثبت مى‌دانند. ⁵

ج) «جعفربن سليمان»، براساس نظر «ابوحاتم» از ثقات متقن در روايت است. ⁶

ذهبى او را ثقه، فقيه و از زاهدان شيعه مى‌داند. ⁷

ابن‌حجر مى‌گويد: «او صدوق زاهد است». ⁸

د) «يزيد رشك» كسى است كه همه صاحبان صحاح از او روايت نقل مى‌كنند و ذهبى او را ثقه متعبد دانسته است. ⁹

ه) «مطرف‌بن عبدالله» كسى است كه از رجال احاديث صحاح بوده و ذهبى نيز او را از عابدان اهل بصره مى‌داند و ابن‌حجر او را ثقه و فاضل مى‌داند. ¹⁰