167و مودت اهلبيت عليهم السلام سفارش كرده و اجر رسالت را مودت «ذىالقربى» معرفى كرده است. البته اين سخن نيز از شما پذيرفته نخواهد شد؛ زيرا شما اهلبيت او را هرگز يارى نكرديد، به سخنان آنان گوش نداديد، اطاعت آنان را بر خود واجب ندانستيد و صدها عالم و محدث و خليفه از بنىاميه و بنىعباس را بر آنان مقدم داشتيد. حال ادعا مىكنيد دوستدار اهلبيت عليهم السلام هستيد! اين چگونه دوستى است كه هيچ فايدهاى براى شما و اهلبيت عليهم السلام ندارد. شما آنقدر مغروريد كه حاضريد معناى ولى را به معناى دوستى حمل كنيد و آيات خدا را تحريف كنيد تا راه فرارى براى توجيه حكومت خلفا بيابيد. فرداى قيامت تنها محبت و اطاعت كسانى مىتواند انسان را نجات دهد كه خدا به اطاعت و مودت آنها توصيه كرده است، ولى شما از آنچه خدا و رسول توصيه كرده اعراض نموديد و كوركورانه محبت و اطاعت كسان ديگرى را بر اطاعت اهلبيت عليهم السلام ترجيح داديد. اگر فرمايش پيامبر (ص) را مىپذيريد كه فرمود: « انّ علياً منّي وانا منه وهو ولي كل مؤمن بعدي » 1 پس ديگر نمىتوانيد او را رها كنيد و به ولايت و امامت كسانى تمسك كنيد كه پيامبر (ص) امامت و ولايت آنها را امضا نكرده است.
آيا اين حديث پيامبر نيست كه در كتابهاى مهم و معتبر اهل سنت نقل شده است: « انّي تارك فيكم الثّقلين كتاب الله وعترتي ... ما ان تمسّكتم بهما لن تضلّو ابداً ... ». 2
آيا مى توانيد با وجود اين توصيه آشكار و تأويلناپذير پيامبر (ص) باز هم ادعا كنيد كه هيچ نصى از پيامبر (ص) درباره امامت على (ع) به ما نرسيده است. بىشك براى همه طالبان حق و پيروان حقيقى قرآن و سنت، حجت خدا و رسول در تعيين امام و جانشين پيامبر (ص) چنان روشن و مبرهن است كه جز با انكار آيات الهى و احاديث مسلم و متواتر نبوى نمىتوان ادعا كرد كه هيچ دليلى بر امامت اهلبيت عليهم السلام وجود ندارد؛ ازاينرو هركس چنين ادعايى كند، در