149اى پيامبر آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، كاملا بر مردمان برسان؛ و اگر چنين نكنى، رسالت او را انجام ندادهاى. خداوند تو را از شر مردم، نگاه مىدارد.
به گفته شرف الدين، اين آيه نص آشكارى است كه بيان مىكند اگر پيامبر (ص) وفات كند و على (ع) را به جانشينى خويش تعيين ننمايند، كارى ناشايست انجام داده است؛ بنابراين آيه تبليغ ثابت مىكند كه پيامبر از سوى خداوند مأمور معرفى علي (ع) به جانشينى خود بوده است و انجام اين رسالت از چنان اهميتى برخوردار بوده كه خداوند به پيامبر درباره كوتاهى در اين ابلاغ هشدار مىدهد و او را از سستى برحذر مىدارد. 1
بنابراين با توجه به مسئوليت رسول خدا (ص) در معرفى امام و جانشين براى خود و با توجه به احاديثى كه از اهل سنت و شيعه درباره شأن نزول اين آيه فوق آمده، بىترديد رسول اكرم (ص) ، على (ع) را ولى و امام تعيين نموده است. 2
ب) احاديث پيامبر (ص)
دومين دسته از استدلالها و مستندات شيعه، روايات پيامبر (ص) است. شيعيان براى اثبات درستى باور خود، مضاف بر قرآن و روايت مسلم اهلبيت (منابع روايى خود)، به منابع اهل سنت نيز استناد مىكنند. در اينجا به چند روايت معتبر نقل شده از پيامبر (ص) اشاره مىنماييم: