94همچنين مىفرمايد:
(أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مٰا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحٰاكَمُوا إِلَى الطّٰاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَ يُرِيدُ الشَّيْطٰانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلاٰلاً بَعِيداً) (نساء: 60)
آيا نديدى كسانى را كه گمان مىكنند به آنچه [از كتابهاى آسمانى كه] بر تو و بر پيشينيان نازل شده، ايمان آوردهاند؛ ولى مىخواهند براى داورى نزد طاغوت و حكام باطل بروند؟! با اينكه به آنها دستور داده شده كه به طاغوت كافر شوند. اما شيطان مىخواهد آنان را گمراه كند، و به بيراهههاى دور دستى بيفكند.
آنان مىگويند: خداوند به ما دستور به ايمان به خود و كفر به طاغوت داده و راه سومى وجود ندارد. يا ايمان به خدا و كفر به طاغوت كه همان اسلام است و يا پيروى از طاغوت كه كفر به خداست. همچنين مقتضاى كفر به طاغوت، حكم كردن به كافر بودن اوست. بنابراين هركس به آن اعتقاد ندارد و با زبان بهطور علنى به آن اعتراف نكند، او حكم به ما انزل الله نكرده و كافر است. 1
بر اين اساس، آنان مسلمانانىرا كافر مىدانند كه از دستورات حاكمان به غير ما انزل الله اطاعت مىكنند؛زيرا در نظر آنان پيروىكردن، به عمل است نه نيت و اعتقاد.
همچنين آنان به حديث عدى بنحاتم نيز استدلال مىكنند آنجا كه او به پيامبر(ص)عرضه داشت:
إِنّهم لم يعبدوهم. قال(ص): بلى انّهم حرّموا عليهِم الحلال واحلّوا لهم الحرام