68از ابنتيميه نقل شده كه گفته است:
بهطور بديهى ازدين رسول خدا(ص)دانسته شده و امت نيز اتفاق داردبر اينكه اصل اسلام و اولين دستورى كه به خلقداده شده گواهى به وحدانيت خدا و رسالت محمد استو در اين صورت است كه كافر مسلمان و دشمندوست و كسى كه خون و مالش مباح شده، محفوظمىگردد. حال اگر اين امر از قلب او ناشىشده باشد، ايمان در آن داخل شده و اگر فقطزبانى باشد، به ظاهر مسلمان است و در باطن مؤمننيست. 1
2. انكار ضرورى دين
از عبارات فقهاو متكلمان شيعۀ اماميه و ديگران استفاده مىشود كهمنكر ضرورى دين كافر است و حكم ارتداد بر اوبار شده و تحت شرايطى حكمش قتل است.
آيتالله سيد محمدكاظم يزدى مىنويسد:
و مراد از كافر، كسى است كه منكر... يكى از ضروريات دين باشد با التفات به ضرورى بودن آن به حيثى كه انكار او به انكار رسالت بازگردد و احوط اجتناب از منكر ضرورى است به صورت مطلق، گرچه ملتفت به ضرورى بودن آن نباشد. 2
نووى مىنويسد:
بهطور حتم، كسى كهمنكر احكامى مىشود كه ضرورى بودنشان در اسلام معلوم است،محكوم به ارتداد و كفر است، مگر درصورتىكه تازهمسلمان بوده يا در بيابانى دوردست و مانند آن زندگىكند، به حيثى كه مسايل دين بر او مخفى باشدو در اين صورت به او معرفى مىشود واگر انكارش را ادامه داد، حكم به كفر او دادهمىشود و نيز